Thursday, August 5, 2010

मंथर

मंतरलेली रात्र
कधी संपली
कळलच नाही
साराच मंथर
मंथनातील विष
तेही अमृत
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

आपण

 नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...

  • प्रगती
    डोंगरांचे अडसर सरले, घनदाट झाडीची भीती विरली, काट्याकूट्याचे रस्ते नुरले, सपाट डोंगर,सपाट झाडी, सपाट रस्ते,सपाट सार्‍या मनुभावना, चढणाची गत...
  • आपण
     नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...
  • जन्म जरी हा चुकला
    सारे क्षण आठवले सार्‍या आठवणी जाग्या जरी दूर आता दोघे पाश तरी ना तुटले म्हण ही प्रतारणा बोल जिव्हारी लागला शब्द मिळेना बोलण्या तरी...