Saturday, August 14, 2010

स्वप्न

माझं स्वप्न आहे
तुझं नि माझं
घर असावं

तू मला अन
मी तुला
आधार व्हावं

तुजे उसासे
माज्या कुशीत
विरून जावेत

माझ्या अश्रुंनी
तुझ्या हाती
मोती बनाव

तुझं माझं घर
मला सांग ना
फक्त एक स्वप्न नसाव

Thursday, August 5, 2010

या वेळी

खूप भरून आलय
कळत नाही कधी
निरभ्र होइल
वादळं तर खूप होतात
ती झेलायच बळ मात्र
या वेळी कुठं गायब झालयं

हे की ते

हे बंधन खरं की
ते बंधमुक्त विहरणं
ही घुसमट खरी की
ते मनमुक्त विवचन
हा भयग्रस्त नकार खरा की
तो निर्भय होकार

मंथर

मंतरलेली रात्र
कधी संपली
कळलच नाही
साराच मंथर
मंथनातील विष
तेही अमृत

दिशाहीन

मी म्हटलं होतं
ती वेळ लवकरच येइल
तू मला फक्त
sms वरच भेटशील

आता तू संसारी
आणि मी कफल्लक...दिशाहीन...

हक्क

माझं तूझ्यावरील हक्क सांगणं
हक्काने बोलणं, वागणं
खरच.... समजतो का तू
मला तेवढा हक्काचं ...

बहरतेय मी .....

बहरतेय मी ...
बरसतेय मी ...
बदलतेय मी ...
म्हणजे बहकतेय मी ?

आपण

 नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...