कधी अवखळ,
किती खेळकर
कधी दारात,
भीती उरात.
कधी पिसाट,
अति अचाट
कधी थंड,
तरी बंड.
कधी खट्याळ,
ना रटाळ
कधी दूर
प्रीतीला पूर
कधी लाडीक,
ओढ़ लावित
कधी अवखळ,
किती खेळकर
Sunday, March 27, 2011
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
आपण
नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून सगळ...
-
डोंगरांचे अडसर सरले, घनदाट झाडीची भीती विरली, काट्याकूट्याचे रस्ते नुरले, सपाट डोंगर,सपाट झाडी, सपाट रस्ते,सपाट सार्या मनुभावना, चढणाची गत...
-
नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून सगळ...
-
सारे क्षण आठवले सार्या आठवणी जाग्या जरी दूर आता दोघे पाश तरी ना तुटले म्हण ही प्रतारणा बोल जिव्हारी लागला शब्द मिळेना बोलण्या तरी...
No comments:
Post a Comment