Sunday, March 27, 2011

कधी. . .

कधी अवखळ,
किती खेळकर

कधी दारात,
भीती उरात.

कधी पिसाट,
अति अचाट

कधी थंड,
तरी बंड.

कधी खट्याळ,
ना रटाळ

कधी दूर
प्रीतीला पूर

कधी लाडीक,
ओढ़ लावित

कधी अवखळ,
किती खेळकर

No comments:

आपण

 नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...