माझ्या घरी आठवणिंनी
पुन्हा एकदा धाव घेतली
नकोशा आठवांना धास्तावुन
हळूवार फुलांनी दाटी केली
त्या वखवखत्या जंगलात
ही फ़ुलंच तर होती
चिखल बाजूला सारून
कमळ झालेली
Thursday, January 21, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
आपण
नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून सगळ...
-
डोंगरांचे अडसर सरले, घनदाट झाडीची भीती विरली, काट्याकूट्याचे रस्ते नुरले, सपाट डोंगर,सपाट झाडी, सपाट रस्ते,सपाट सार्या मनुभावना, चढणाची गत...
-
नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून सगळ...
-
सारे क्षण आठवले सार्या आठवणी जाग्या जरी दूर आता दोघे पाश तरी ना तुटले म्हण ही प्रतारणा बोल जिव्हारी लागला शब्द मिळेना बोलण्या तरी...
1 comment:
वा वा ...असेच लिहित जावा ..आम्ही वाचत जाऊ..थोडे लेख पण येऊदेत ..शुभेच्छा :)
Post a Comment