Thursday, May 5, 2011

मीच..

क्षण क्षण सुटता
सापडे मीपण
निर्धार मनाचा
नच सुटणार

जगणे माझे
मरणही माझे
सरणही माझे
मीच रचणार

मन माझे
स्वैर जरी
लगाम त्याला
मीच घालणार.

मी ठरविली
दिशा माझी
क्षितिजही माझे
मीच मापणार.

कुणी बदलाव
आशा खोटी
एक खरं
मी बदलणार.

माझ्या पुरते
माझे जग
मीच
पुरे सावरणार
at

1 comment:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

आपण

 नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...

  • प्रगती
    डोंगरांचे अडसर सरले, घनदाट झाडीची भीती विरली, काट्याकूट्याचे रस्ते नुरले, सपाट डोंगर,सपाट झाडी, सपाट रस्ते,सपाट सार्‍या मनुभावना, चढणाची गत...
  • आपण
     नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...
  • जन्म जरी हा चुकला
    सारे क्षण आठवले सार्‍या आठवणी जाग्या जरी दूर आता दोघे पाश तरी ना तुटले म्हण ही प्रतारणा बोल जिव्हारी लागला शब्द मिळेना बोलण्या तरी...