Monday, June 13, 2011

हळू टाक पाऊले

हळू टाक पाऊले
नको वाजवू कडीही
शांत निश्चिंत
निजली आहे परीराणी

खेळ खेळूनी दमली
चिऊ काऊ बाहुल्यांशी
खळी गालावर खोल
मम मनीही ठसली

आता निजेतही
कोण हसविते हिला
निद्राराणीलाही काय
भुरळ पडली

दीसभर ठाई ठाई
हास्यकल्लोळ मांडला
घरभर विखुरल्या
आनंदाच्या खुणा

धरी आईचा पदर
बाबा घोडा घोडा करी
आजी आजोबांची होई
मुक्या पाप्यांनी चंगळ

खेळ खेळूनी दमलि
गोड माझी सोनुकली
दृष्ट लागो न बाई
तीट गालाला लावली


आपण

 नव्हतचं फुलायचं मला तुझ्याशिवाय, तुझ्या पर्णहातांनी तू मला कुरवाळावं, अन् मी फुलावं एवढाच होता ध्यास, तुझ्या फांदीरूपी खांद्यावर बसून   सगळ...